Hoe zijn de ISO normen ontstaan?

Oorspronkelijk zijn de ISO normen voor kwaliteitmanagementsystemen ontstaan vanuit de militaire wapenindustrie. In 1959 stelde de NAVO hoge eisen aan al hun toeleveranciers waaraan men aantoonbaar diende te voldoen. Deze eisen werden vastgelegd in kwaliteitsnormen.

Nadat o.a. ook de NASA veel waarde hechtte aan kwaliteitsnormen ontwikkelde de Amerikaanse organisatie in 1969 AQUAP (Allied Quality Assurance Publications), een nieuwe en verbeterde versies van de NAVO normen. Voortaan werden deze benoemd als AQUAP-normen.

Naarmate deze normen en het positieve effect daarvan meer bekendheid kregen buiten de militaire industrie, ontstonden er geleidelijk aan in meerdere landen soortgelijke normen w.o. de Engelse BS 5750 norm (British Standard) en de Nederlandse NEN norm NPR 2646 (Nederlandse Praktijk Richtlijn).  Deze normen werden nu ook toegepast binnen andere industriële bedrijfstakken.

Mede door de explosieve groei van de wereldhandel ontstond er behoefte aan meer uniformiteit in kwaliteitsystemen, waardoor exporterende bedrijven niet meer aan verschillende normen en eisen per land behoefden te voldoen.

ISO organisatie Geneve

ISO normen worden ontwikkeld door de ISO organisatie in Geneve (www.iso.org). ISO staat voor International Standarization for Organization.

In samenwerking met deskundige, internationale commissies en organisaties ontwikkelde ISO in 1987 vanuit bestaande normen een nieuwe wereldwijd geaccepteerde, universele norm; de ISO 9000 serie. De meest bekende norm hiervan is de ISO 9001 norm.

Sindsdien raakte certificering op basis van ISO kwaliteitmanagementsystemen door groeiende bekendheid en de positieve effecten van certificering in een stroomversnelling. Inmiddels zijn er wereldwijd meer dan een miljoen bedrijven en instellingen gecertificeerd.